طی سدهی گذشته، زبان انگلیسی بهعنوان زبان بینالمللی برتر تثبیت شده است. امروزه این زبان بهعنوان پرکاربردترین زبان جهان شناخته میشود. بهجز زبان چینی، هیچ زبان دیگری به اندازهی انگلیسی توسط افراد بهعنوان زبان مادری استفاده نمیشود. اما نکتهی قابل توجهتر این است که تعداد افرادی که انگلیسی را بهعنوان زبان دوم آموختهاند، بسیار بیشتر از تعداد گویشوران بومی آن است.
انگلیسی زبان رسمی – یا یکی از زبانهای رسمی – در پنجاهونه کشور مستقل به شمار میآید. برآورد میشود بیش از دو میلیارد نفر توانایی صحبت کردن به این زبان را داشته باشند؛ یعنی تقریباً یکپنجم جمعیت جهان. در اینترنت، نزدیک به ۵۹ درصد از وبسایتها به زبان انگلیسی هستند، حدود سهچهارم نامهنگاری جهانی به این زبان نوشته میشود، و بیش از ۹۵ درصد از ترافیک ایمیل در مقیاس جهانی به انگلیسی انجام میگیرد.
در دنیای تجارت، انگلیسی بیرقیب حاکم است. همچنین زبان خلبانان و کنترلکنندگان پرواز در سراسر جهان است. روزگاری زبان فرانسه بر دیپلماسی سلطه داشت؛ اما امروز این جایگاه در اختیار زبان انگلیسی است. افزون بر این، انگلیسی به زبان اصلی علم، فناوری و آموزش عالی در بیشتر کشورها تبدیل شده است.
انگلیسی فقط متعلق به کسانی نیست که آن را به ارث بردهاند؛ بلکه به همهی ملتها تعلق دارد. شمار بسیار زیاد واژگان وامگرفتهی آن از زبانهای گوناگون گواه این حقیقت است. به بیان روشن، مگر آنکه بخواهید تمام عمر خود را همچون یک گوشهنشین در جزیرهای متروک در میانهی اقیانوس آرام بگذرانید، یادگیری زبان انگلیسی یک سرمایهی ارزشمند است. تسلط بر آن، یعنی گشودن دریچهای به فرصتهای بیشتر، دانشی گستردهتر… و کامیابی افزونتر.